Kryzys wieku średniego. Dlaczego jego dotychczasowa teoria może być uznana za błędną naukowo

Strona głównaPsychoterapia

Kryzys wieku średniego. Dlaczego jego dotychczasowa teoria może być uznana za błędną naukowo

Określenia, kryzys wieku średniego, po raz pierwszy użył Elliott Jacques w 1965 roku, który był wybitnym kanadyjskim psychologiem i lekarzem. Oprócz

Czy osobowość borderline można wyleczyć?
Kiedy jest odpowiedni czas na pójście do psychiatry?
Kiedy iść do psychiatry a kiedy do psychologa?

Określenia, kryzys wieku średniego, po raz pierwszy użył Elliott Jacques w 1965 roku, który był wybitnym kanadyjskim psychologiem i lekarzem. Oprócz tego, że zajmował się on, badaniem zjawisk, dotyczących kultury, jest on również twórcą teorii wartości pracy i organizacji

KIM JEST TWÓRCA OKREŚLENIA ‘KRYZYS WIEKU ŚREDNIEGO’? 

Zgodnie z interpretacją Elliota Jacques’a, kryzys wieku średniego, następuje w połowie ludzkiego życia i jest efektem, takich wydarzeń jak andropauza, menopauza, choroba kogoś bliskiego lub śmierć rodziców. Co jednak, gdy wydarzeń tych (pomijając organiczne przekwitanie ludzkiego ciała), doświadczyliśmy już wcześniej np. w wieku 20 lub 15 lat i mamy je dawno za sobą? Czy wówczas również, powinniśmy uznać, że zgodnie z koncepcją Elliota Jacquesa, przeżyliśmy jak do tej pory, połowę swojego życia, a liczyć możemy jedynie na drugie tyle? Oczywiście, tak nie jest, co z łatwością, mogłyby potwierdzić badania statystyczne, które ujęły by, wspomniane zależne, jako główny przedmiot swojego badania. Wydaje się nam również, że każda z dorosłych osób w Polsce, która przekroczyła już 40 czy 50 rok życia, śmiało by mogła potwierdzić, że zna i spotkała w swoim życiu, wiele osób, które prawidłowości skonstruowanej przez Elliota Jacquesa, wcale nie doświadczyły?! Co oznacza, że zależności, wymienione przez kanadyjskiego lekarza i psychologa, w żaden sposób nie świadczyły, o doświadczonej przez te osoby, połowie życia. Jak widać, niekiedy prawda potoczna lub inaczej powszechnie (większościowo?) dominująca, jest bardzo potrzebna i przydatna, do przeprowadzenia zgodnej, lecz jednak, jedynie swobodnej teoretycznie, wiarygodnej weryfikacji, już istniejących założeń. 

DLACZEGO SPOSÓB MYŚLENIA ELLIOTA JACQUESA, MOŻE OKAZAĆ SIĘ BŁĘDNY?

W tej sytuacji to psychologiczna jednostka oraz przeżyte przez nią lata i doświadczenie, staje się siłą (rodzajem danych), decydującą o tym, jak w sposób dokładny, wygląda statystyczna prawda. Myślimy także, że statystyka potwierdziłaby to założenie, równie normatywnie i relatywnie, co samo, społeczne przypuszczenie, że tak właśnie wygląda sprawa kryzysu wieku średniego. Elliot Jacques, uważał ponadto, że efekcie owej zmiany życiowej, możemy doznać przewartościowania, dotyczącego prawdy, związanej z dotychczas uznawanymi przez nas priorytetami, wartościami związanymi z wykonywaną przez nas pracą zawodową, małżeństwem i rodziną. Teoria kanadyjczyka czy też, jego odpowiedzialności za samo określenie ‘kryzys wieku średniego’, bez dalszego, przytoczonego przeze mnie jej rozwinięcia, możliwego do sprawdzenia w encyklopedii internetowej Wikipedia, nie może być uznana za błędną naukowo, dopóki nie odwołamy się chociażby, do matematycznej koncepcji aksjomatu, za której pierwszą wersję, odpowiedzialny jest, żyjący w IV w. p.n.e., grecki filozof, o imieniu Euklides.

KOMENTARZE

WORDPRESS: 0